Met groot ongenoegen neemt het bestuur van de Vlaamse Journalisten Vereniging kennis van het bericht dat heden door de heer Luc Van Balberghe verspreid werd via Twitter. Volledig ten onrechte doet dit bericht, door het misbruik van zijn status als erelid, ex-voorzitter, uitschijnen dat hij een standpunt inneemt namens de Vlaamse Journalisten Vereniging. Wij ontkennen dit met klem en distantiëren ons volledig van de inhoud van zijn bericht.

Wegens de recente evoluties binnen de Alfacam Groep en de mogelijke consequenties die hieruit voortvloeien voor de huisvesting van het VJV-secretariaat zien wij ons verplicht de organisatie van de traditionele voorjaars-ledenbijeenkomst te verplaatsen naar een later tijdstip. Meer nieuws hierover volgt in het eerstvolgend nummer van De Nieuwe Tydinghe dat begin mei zal verspreid worden.

Zaterdag 1 december vond de jaarlijkse statutaire ledenvergadering van de Vlaamse Journalisten Vereniging plaats in het Eurocam Media Center in Lint, de thuisbasis van de Alfacam Group. Bijna honderd leden en dertig partners waren er aanwezig voor een rijk gevuld programma.

Terwijl de partners zich per bus begaven naar de nabijgelegen Volkssterrenwacht Urania, waar ze door directeur Marc Van den Broeck werden ingeleid in de geheimen van de kosmos, hielden de leden in de voormiddag hun statutaire vergadering. Hier werden de klassieke ingrediënten zoals de verslagen van de Raad van Bestuur, de goedkeuring van de jaarrekening en de (her)verkiezing en benoeming van nieuwe bestuursleden behandeld.

De nieuwe Raad van Bestuur (foto: Bernard De Cock).

Speciaal voor laatstejaarsstudenten van de hogere opleidingen journalistiek heeft de VJV een stagiair-statuut ingevoerd.

Het stagiair-lidmaatschap moet de student toelaten om in optimale omstandigheden kennis te maken met de journalistieke realiteit en om journalistieke ervaring op te doen.  De VJV zal het stagiair-lid bijstaan met know-how en advies, zoals dat ook bij de effectieve leden het geval is. 

Zaterdag 2 juni trokken een 50-tal VJV-leden en partners naar Mechelen voor de jaarlijkse voorjaars-ledenbijeenkomst.

Na de samenkomst in het Novotel Mechelen Centrum trok het gezelschap onder leiding van de stadsgidsen op pad voor de Caroluswandeling. Een verkenning langs het Mechels Dijlepad die, in de sfeer van weleer, eindigde in brouwerij ’t Anker voor een verfrissend Carolusbiertje als aperitief.

Van 2003 tot 2010 daalde de buitenlandberichtgeving in het Vlaamse televisienieuws. Kon het jaar 2011 deze trend doorbreken? Het steunpunt Media (een samenwerkingsverband van UA, KUL, VUB en UGent) nam het nieuwsjaar 2011 onder de loep en vergeleek het met de voorgaande acht jaren. Opvallendste conclusie: in 2011 steeg de buitenlandberichtgeving opnieuw sterk en ging één op de drie nieuwsitems over buitenlands nieuws. Die stijging wordt vooral toegeschreven aan een stijging van het buitenlandse politieke en financieel-economische nieuws. Alle resultaten en conclusies van het onderzoek vindt u in het nieuwe nummer van de Nieuwsmonitor.

Ter aanvulling van het artikel ‘Vlaamse dagbladmarkt vrij stabiel, Franstalige pers zakt weg’ in het jongste nummer van De Nieuwe Tydinghe geven we hierbij de eerste  verkoopcijfers van  2012. Hieronder eerst de cijfers voor de papieren kranten, omdat niet alle titels over een volledig jaar digitale versies beschikken. Apart vermelden we hierna  de totale verkoopcijfers voor print en digitaal.

Bron: Vlaamse Nieuwsmedia / Les Journaux Francophones Belges.
Opmerking: cijfers Nieuwsblad/Gentenaar van 2010 zijn inclusief Het Volk. 

Zoals uitgebreid te lezen staat in de zopas verzonden editie van De Nieuwe Tydinghe kampt de Antwerpse diamantsector met enkele structurele problemen die als een donkere onweerswolk haar dominante wereldpositie bedreigen.

In essentie kan de problematiek worden samengevat rond drie belangrijke facetten: 

1. Sinds jaren woedt er een lokale broederstrijd tussen het Antwerps stadsbestuur en het Provinciebestuur van Antwerpen. Beide bestuursniveau’s pakken maar al te graag uit met de fabelachtige schittering van het Antwerps steentje. In tijden van economische voorspoed kon deze strijd enigszins verdoezeld worden door langs beide zijden zowat alle registers open te trekken om het imago van de stad en van de provincie met de diamantsector op te krikken. De rol van de Hoge Raad voor Diamant (HRD) en van het later in het leven geroepen Antwerp World Diamond Center (AWDC) kon, althans voor de buitenwereld, deze broederstrijd enigszins verbergen. Het moge gezegd dat sinds het vertrek van de toenmalige gouverneur Andries Kinsbergen HRD en AWDC veel van hun extern imago en slagkracht hebben verloren. Interne machtsstrijd en vetes, het vertrek van belangrijke spilfiguren – o.m. naar voor Antwerpen concurrentiële diamantmarkten – hebben deze evolutie alleen maar verergerd. Aan stadszijde heeft het in het leven roepen van een symbolische schepen voor diamant, wiens impact geenszins weegt op het beleid en de diamantsector uitsluitend gebruikt wordt voor eigen politiek gewin, de kloof tussen de betrokken partijen alleen maar vergroot.

Zowat alle magazines kregen vorig jaar rake klappen.  Bij de weekbladen viel vooral het negatieve rapport van Humo op, maar ook P-Magazine en TV Familie kelderden. Bij de maandbladen waren vooral Grande, Glam It en Goedele de pineut, al komt deze laatste in juni met een nieuw feel good-blad terug. De uitgevers trachten dit jaar meer dan ooit  de meubelen te redden nu ook De Morgen en De Standaard een weekblad lanceerden.

In de reeks Zakwoordenboeken van Vlaamse dialecten, een initiatief van de Antwerpse uitgeverij Artus, waarin reeds eerder een Antwerpse en een West-Vlaamse editie werd uitgegeven, verscheen eind oktober het Gents Zakwoordenboek met méér dan 5.000 woorden uit het dialect van de Artevelde- en Stroppenstad. Het lijvigste in de reeks was twee maanden na zijn publicatie reeds aan een tweede druk toe.

Artus gaf in 2010 de opdracht om het naslagwerk op te leveren aan auteur/journalist en Perfesser Gensch aan het Gents Stedelijk Onderwijs voor volwassenen Freek Neirynck, VJV-lid.   

Neirynck kon daarvoor terugvallen op de duizenden notities van Gentse woorden en  uitdrukkingen die hij optekende sinds zijn prille jeugd op de lagere school op de volkswijk ‘Breugse Puurte’, waar hij niet alleen de risee was omwille van zijn rooie haren maar ook wegens zijn ‘boerse’ moedertaal, het West-Vlaams van Ruiselede. Hij besloot zich te rehabiliteren en bestudeerde haast meticuleus de Gentse volkstaal van de arbeiderskinderen, zijn buren en de proletarische personages van het traditionele poppenspelleke (poesjenellentheater) in de wijk.